Een visie is meer dan een mening of standpunt. Onze visie uit zich in ons gedrag en komt voort uit onze diepste opvattingen en aannames. Onze visie is het resultaat van jarenlange verwerking en interpretatie van informatie en ervaringen. Het is het kompas waarop we varen, het doel waar we naar streven.
In mijn visie is het essentieel in het begeleiden van ontwikkelingsprocessen - van individu tot organisatie - dat men zicht krijgt op de al aanwezige visie. Doorgaans wordt bij begeleiding en training de nadruk gelegd op het veranderen, op het aanbrengen van een nieuwe visie als de oplossing voor obstakels en problemen. Helaas is dat vaak oude wijn in nieuwe zakken.
Hoewel een ruimer en beter concept meestal geen kwaad kan, is het zaak eerst de functie van de bestaande visie en gedrag te onderzoeken. Dit is belangrijk om niet in de valkuil terecht te komen waarin we moeten veranderen om te veranderen! Vanuit een niet-oordelend zelf-onderzoek, vanuit inzicht in hoe het is, komt een authentieke, natuurlijke verandering in bereik.
Het concept 'functie' biedt een zeer bruikbare en pragmatische benadering die ons een hart onder de riem steekt. Het helpt ons om ons gedrag en haar resultaten niet te veroordelen. Hierdoor krijgen we zicht op de onderliggende, impliciete, visie die dat gedrag teweeg brengt.
Ervaring leert dat als we niet vanuit inzicht en compassie met onszelf een natuurlijke en passende verandering kunnen laten plaatsvinden, we zullen neigen tot meer van hetzelfde: met logica en een vorm van dwang onszelf - en onze omgeving - aanzetten tot 'beter' gedrag. Je weet hoe dat voelt en kent het resultaat.
Zowel de Gestaltbenadering als het Boeddhisme gaan uit van een zelforganiserend principe. Het betekent dat ieder 'organisme', van individu tot team tot organisatie, het beste zal doen wat mogelijk is, wat functioneel is gezien de omstandigheden en mogelijkheden op dat moment! Om tot een passende verandering te kunnen komen dienen we eerst inzicht te hebben wat de functie van ons huidige gedrag is.
